تشخیص یاقوت اصل با آب (تست یاقوت در آب) + روش‌های دیگر

در منابع معتبر، استفاده از آب یا سایر مایعات برای بررسی اصالت یاقوت توصیه نمی‌شود و به طور کلی روشی به عنوان یک تکنیک علمی معتبر برای تشخیص یاقوت اصل با آب شناخته نشده است. تست یاقوت در آب و مایعات دیگر معمولاً قادر به شناسایی ویژگی‌های داخلی یا تحلیل ساختاری این گوهر نیست و ممکن است نتایج غیر دقیقی ارائه دهد.

در حقیقت، تشخیص یاقوت اصل با آب افسانه‌ای بیش نیست؛ اما روش‌های مختلفی برای تشخیص این گوهر وجود دارد که در ادامه به برخی از ساده‌ترین آن‌ها اشاره خواهیم کرد. هر روش به دقت و جزئیاتی نیاز دارد که بتوانید به نتیجه‌گیری صحیحی دست یابید.

1. تست حرارتی

این روش ارتباطی با تست یاقوت در آب ندارد، اما بسیار جالب است. قرن‌ها پیش، خواجه نصیرالدین محمد طوسی در تنسوخ نامه ایلخانی یک روش جالب برای تشخیص این گوهر معرفی کرده‌است. در این روش باید سنگ یاقوت سرخ را در معرض شعله زیاد قرار داد. در این حالت اگر آن گوهر یک نمونه اصلی باشد از رنگ سرخ به بی رنگ تغییر خواهد یافت.

احتیاط: این تست باید با احتیاط انجام شود تا از آسیب به سنگ جلوگیری شود. بنابراین توصیه می‌شود از روش‌های کم‌ریسک‌تر استفاده کنید.

2. تست فلورسانس با نور ماوراء بنفش

این آزمایش نیاز به یک چراغ قوه UV مناسب و محیط تاریک برای مشاهده درست پدیده فلورسانس (پدیده شب‌رنگی) دارد. نگین را تحت نور ماوراء بنفش قرار دهید. سپس بررسی کنید که آیا سنگ فلورسانس خاصی از خود نشان می‌دهد یا خیر.

یاقوت‌های طبیعی به طور معمول در زیر نور UV فلورسانس قرمز یا صورتی در حد معمول از خود نشان می‌دهند (نمونه‌های طبیعی نیز هستند که این خاصیت را اصلا نشان نمی‌دهند) اما نمونه‌های ساخته شده در آزمایشگاه این ویژگی فلورسانس را به‌شدت زیاد از خود نشان می‌دهند. همچنین نمونه‌های شیشه و تقلبی اصلا فلورسانس از خود نشان نمی‌دهند.

3. تشخیص به کمک سختی

سختی این گوهر در مقیاس موس 9 است و از شیشه بالاتر بوده و اگر بر روی شیشه کشیده شود، باید روی شیشه خط بیندازد.

احتیاط: این تست باید با احتیاط انجام شود تا از آسیب به سنگ جلوگیری شود.

4. تست شفافیت

اگر یاقوت، بسیار شفاف و بدون رگه یا لکه باشد، به اصل بودن آن شک کنید. سنگ یاقوت اصل معمولا دارای اینکلوژن، ناخالصی، رگه یا لکه است. اما وجود حباب‌های هوا و گاز باید باعث شک شما در اصالت آن شود. در تصویر زیر نمونه گرد شیشه و نمونه اشکی یاقوت سرخ اصلی است.

5. آزمون وزن مخصوص

شاید بتوان نام این روش را تشخیص یاقوت اصل با آب گذاشت. در این روش، وزن مخصوص این گوهر (که به آن چگالی نیز گفته می‌شود) اندازه‌گیری می‌شود تا تعیین شود آیا سنگ مورد نظر طبیعی است یا خیر. در این روش نگین را با دقت وزن کنید. سپس مقداری آب را در سیلندر مدرج بریزید و حجم اولیه آب را یادداشت کنید. نگین را به آرامی در آب قرار دهید و حجم نهایی آب را اندازه‌گیری کنید. اختلاف بین حجم نهایی و حجم اولیه آب نشان‌دهنده حجم نگین است.

از تقسیم وزن (گرم) بر حجم آن (سانتی متر مکعب) چگالی به دست می‌آید. یاقوت سرخ اصلی معمولاً دارای وزن مخصوصی در محدوده 3.98 تا 4.05 g/cm³ است.

6. تست یاقوت در آب (استون)

این روش تایید شده نیست!

برخی این روش را تشخیص یاقوت اصل با آب می‌دانند اما اشتباه است. استون یک ماده شیمیایی بی‌رنگ مشابه آب است که اغلب برای پاک کردن لاک ناخن خانم‌ها استفاده می‌شود. برخی معتقدند با قرار دادن به مدت یکی دو ساعت، نمونه‌های مصنوعی در یک لیوان استون رنگ آب تغییر می‌کند، در حالی که نمونه طبیعی هیچ تغییر رنگی ایجاد نمی‌کند. در همین رابطه مطالعه مقاله ایا یاقوت رنگ اب را قرمز میکند نیز خالی از لطف نیست.

احتیاط: این تست یاقوت در آب (استون) باید با پذیرفتن ریسک آن انجام شود چون امکان آسیب رسیدن به سنگ وجود دارد. استفاده از روش‌های کم‌خطرتر توصیه می‌شود.

همان‌طور که در ابتدا گفته شد تشخیص یاقوت اصل با آب یا همان تست یاقوت در آب یک روش اصولی نیست، اما در بالا پنج روش از راه‌های تشخیص اصالت این گوهر را برای شما بیان کردیم. برای مطالعه بیشتر درباره این گوهر گران‌قیمت، می‌توانید به مقاله انواع یاقوت مراجعه کنید.